10-11-08

11 november

In Flanders Fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scare heard amid the guns below

We are Dead.  Short days ago
We lived, felt dawn, so sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders Fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from faling hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though the poppies grow
In Flanders Fields.

John MacCrae

 VTP5CA2B38TJCA0JAZWRCALSAAGUCANV5878CA4648N8CA06O5J0CAMRXB1YCA5XI3XKCAKHGQ5PCAMUWLRRCAPN8Z3YCAG1AI7SCA2C1QA3CAWGS78ACA7MCCA7CASMPA11CAA21FEZCAS0I54VCAMIRM2F

In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
Tussen de kruisen, rij aan rij,
die onze plek aangeven; en in de lucht
vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend,
ook al hoor je ze nauwelijks temidden het kanongebulder aan de grond

We zijn de doden. Enkele dagen geleden
leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan
beminden en werden bemind en nu liggen we
in Vlaanderens velden.

Neem ons gevecht met de vijand weer op:
Tot u gooien wij, met falende hand,
de toorts; aan u om haar hoog te houden.
Als je breekt met ons die sterven
zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
in Vlaanderens velden.

20:20 Gepost door voor jou van Veerle in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.